Adwokat Leon Nowodworski, działacz społeczny i polityczny, Warszawiak, adwokat od 1918 r., zaangażowany w działalność partii narodowych. W czasie II wojny światowej uczestniczył w tworzeniu Głównej Rady Politycznej przy Służbie Zwycięstwu Polski. Był członkiem Beiratu (Rady Przybocznej), powołanego w celu zreorganizowania adwokatury warszawskiej. W lutym 1940 r., skreślony z listy adwokackiej  w tych samych okolicznościach, co adw. Ludwig Domański. Na przełomie 1940/1941 r. został dyrektorem Departamentu Sprawiedliwości Delegatury Rządu na Kraj. Uczestniczył też w powołaniu Tajnej Naczelnej Rady Adwokackiej.

Leon Nowodworski w tekście programowym opublikowanym w numerze 5 z 1937 r. napisał m.in., że za swój obowiązek uważa utrzymanie pisma na wysokim poziomie, by nadal było „odzwierciedleniem życia adwokatury”. Na zakończenie dodał:

„Pragnąłbym, aby organ prasowy stołecznej Rady Adwokackiej swą treścią i kierunkiem przyczyniał się stale do utrwalania i rozwoju w naszej adwokaturze głębokiej polskiej kultury i polskich tradycji”.

Redaktor Nowodworski redagował „Palestrę” przez kilka miesięcy, po czym, od numeru 12 z 1937 r., redaktorem naczelnym został urzędujący dziekan RA Stefan Urbanowicz. Pełnił on funkcję redaktora naczelnego przez niemal rok – do numeru 7–8 z 1938 r.

– źródło: pokojadwokacki.pl, Palestra