Zenon Przesmycki (1861–1944), poeta, krytyk literacki, tłumacz, wydawca, minister kultury i sztuki został oskarżony przez prasę  o przywłaszczenie rękopisu dzienników Żeromskiego i rękopisów Hoene-Wrońskiego oraz Norwida. Wytoczył wówczas redaktorom tych pism proces o zniesławienie, zakończony dla nich wyrokiem skazującym. Przesmycki, który na podstawie porozumień z bratową Norwida, Anną, i siostrzenicą, Marią Łempicką, dysponował jeszcze jego prawami autorskimi, wszczął też proces przeciw Tadeuszowi Piniemu i Aleksandrowi Plebanowi, właścicielowi wydawnictwa «Parnas Polski», żądając konfiskaty ogłoszonego przez nich wydania zbiorowego „Dzieł” Norwida (w r. 1934), ukarania ich grzywną i pokutnym (reprezentowany przez adwokata Jana Lesmana). Proces ten zakończył się dopiero w Sądzie Najwyższym w r. 1937 wyrokiem skazującym edytora i nakładcę tylko na karę grzywny.
 
Opis obrazu: Zenon Przesmycki (z prawej) na ulicy z Gustawem Beylinem obrońcą w procesie z profesorem Pinim.
Data wydarzenia: 1935
Miejsce: Warszawa
Zespół: Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji
Sygnatura: 1-K-1752